نیایش

شکرگزاری
۲۳ خرداد ۱۳۸۹
به راهت ادامه بده
۲۳ خرداد ۱۳۸۹
نمایش همه

نیایش

نیایش

نیایش برترین جلوه ی عشق است . نیایش با دعا خواندن تفاوت اساسی دارد.
دعا خواندن از سر میجوشد و نیایش از دل .آنها كلمات اند و نیایش ، سكوت محض
خدا همه چیز ما را می داند ، بنابراین ، به كلمات ما احتیاجی ندارد . او پیش از آنكه ما بگوییم ، شنیده است.
نیایش ، محاوره نیست ، بلكه ارتباطی است در سكوت و خلوت
نباید چیزی گفت ، نباید چیزی خواست ، نبایدچیزی طلب كرد ، زیرا پیشاپیش همه چیز داده شده است.
خدا پیش از آن كه تو او را بخوانی ، تو را خوانده است
مولوی چه خوب گفته است كه ؛ اولیا دهانشان از دعا خواندن بسته است

نیایش آنها در همه لحظات مشغول نیایش اند . در ساحت نیایش ، حتی فكر نیز باید خاموش شود
آنجا فقط چشمان خویش را ببند ، سر خویش را قدری فرو بیاور و مستغرق دریای او شو در آن خلوت درون ، جایی كه كلمه ای رد و بدل نمی شود ،برای نخستین بار صدای نجواگر خداوند را می شنوی
این صدا را فقط در آن سكوت و سكون عظیم می توان شنید . این صدا فقط در قلب طنین می اندازد . هنگامی كه دل را از هیاهوی دل مشغولی ها خالی كردی ، نجوای او به گوش می رسد
در واقع دل توست كه با تو سخن می گوید . دل در این هنگام ، همچون نی بر لبان خداوند نشسته است و به آهنگ او مترنم است
حتی در این ساحت نیز پیام او در قالب كلمات به گوش نمی رسد ، بلكه او بی كلام سخن می گوید
او تو را با احساس سپاس و قدردانی سرشار می سازد و تو را لبریز از حضور حقیقت در ساحت جانت می كند
او همه ی این كارها را بدون واسطه كلمات انجام می دهد . بدون كلمات و فقط در قلمرو احساس و تجربه


دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *